UNHA PASIÓN

Que tal todo!!
Hoy vuelvo a escribir en este blog, por que me apetece mucho hablaros un poco mas desde el corazon.

Muchas veces me preguntan si bailo y toco la pandereta por que me obligan, y cual es mi reaccion a eso... pues claro que no.

Esta pregunta que me la hicieron por ultima vez hace un par de semanas , me ha llevado a reflexionar y contarselo a las personas, y que mejor que en este blog.

Lo primero que voy a hacer va a ser hablar en gallego ( escribiria siempre en gallego pero como la asignatura en la que hacemos este blog es en castellano pues no puedo )

Levo facendo isto dende moi pequena, moita familia miña bailaba, agora so quedamos a miña avoa, a miña nai, o meu curmán, a miña irmá e mais eu.

Eu sentome orguiosa do que fago, penso que son unha persoa afortunada por en algun momento da miña vida haber atopado o que agora sento coma unha pasion. 

Encantame o que fago, o paso moi ben coas miñas amigas, coñezo a xente increible que comparte a mesma pasion que eu , coñezo lugares maravillosos, e miles de cousas mais.

Penso que o mais importante do que estas persoas facemos e iso que as nosas bisaboas e avos, facian, non se perda, xa que si non fose por todos nos (os seguidores por asi decilo )das nosas raices,  todo isto xa non seguiria en pe, xa que me daria moita morrilla porque é INCREIBLE.

Fixadevos o que pode levar a desatar isto que levo no meu corazon dende fai moitos anos, ai veces que me da por abrir youtube e buscar videos dos meus avos cando eran xoves ou meus tamen cando era mais nova e chegar o estremo de poñerme a chorar de alegria porque cheame de orguio o que fago.

Eu ensaio os venres, e costame aguantar a semana enteira sen ter moitas ganas de cantar e tocala pandeireta.

Encantame pasar horas e horas pegada a pantaia do meu ordenador buscando videos ou fotos dos meus grupos, doutros , de roupa que encantame...

Pero sen dubida co que me quedo son con todas as esperiencias vividas grazas a todo isto, como por exemplo as excursions que facemos para falar coas nosas maiores e poder sacales algunhas cantigas que che cantan con moita ilusion, ou ir a algun concurso e falar con outros grupos que viven isto coas mesmas ganas ca ti, as horas e horas que podo estar a rir con xente que coñezo grazas a estar neste mundo ou tan simple como pasar toda a noite nun seran bailando e cantando.

Poderia seguir escribindo cousas e mais cousas pero penso que isto que escribin pode resumir en pouqiñas palabras os meus sentimentos.

Espero que vos haxa gustado, nos vemos no seguinte post

                           Eu coa miña compeñeira de aventuras. Olgha e Marugha por sempre